بازپوشانی هیپ

بازپوشانی هیپ (Hip Resurfacing)

برای بیمارانی که از تخریب شدید مفصل هیپ رنج می‌برند، بازپوشانی هیپ می‌تواند به عنوان جایگزینی برای تعویض مفصل هیپ مطرح باشد. این جراحی برای بیمارانی پیشنهاد می‌شود که جوان‌ترند و ممکن است لازم شود که چندین جراحی را در طول عمر خود تجربه کنند.
بازپوشانی هیپ چند دهه قبل (دهه 70 میلادی) جراحی بسیار متداول و محبوبی بود اما ایمپلنت‌هایی که در آن زمان مورد استفاده قرار می‌گرفتند فلزی یا پلاستیکی بودند که معمولاً مقاومت کمی داشتند و چند سال پس از عمل تخریب می‌شدند. در نتیجه بیمار مدت کمی پس از جراحی بایستی مجدداً تحت عمل قرار می‌گرفت؛ بنابراین این نوع عمل پس از مدتی از رونق افتاد. در سال‌های اخیر با معرفی نسل جدیدی از ایمپلنت‌های بازپوشانی، انجام این عمل دوباره مورد استقبال قرار گرفته است.

جراحی بازپوشانی هیپ

مفصل هیپ از دو بخش اصلی (گوی و کاسه) تشکیل شده است که در طول عمل جراحی بازپوشانی هیپ تغییراتی در هر یک از این بخش‌ها داده می‌شود:

  • سوکت (حفره یا کاسه) هیپ (یک بخش از استخوان لگن که استابولوم نامیده می‌شود)
  • بخش بالایی استخوان ران (سر فمور که به شکل گوی و کروی است) که در سوکت قرار می‌گیرد
ایمپلنت بازپوشانی

ایمپلنت جدیدی که برای بازپوشانی هیپ استفاده می‌شود معمولاً از بخش‌های زیر تشکیل شده است:

  • سوکت که معمولاً از یک فلز محکم ساخته می‌شود؛
  • کلاهک فلزی که معمولاً جایگزین قسمت تخریب شده مفصل می‌شود؛
  • یک میله فلزی کوچک که به کلاهک وصل است.

hip-resurfacing-1
بنابراین ایمپلنت مورد استفاده در این جراحی از نوع فلز بر فلز است.

نحوه جراحی

در طول عمل بیمار دردی حس نمی‌کند؛ چرا که ابتدا بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی دریافت می‌کند. پس از آن، جراح مفصل هیپ را باز می‌کند که معمولاً از طریق ایجاد یک شکاف در ناحیه باتکس یا کپل (Buttocks) انجام می‌شود. سپس مراحل زیر را دنبال می‌کند:

  • سر استخوان ران (فمور) را از حفره هیپ جدا می‌کند؛
  • سر استخوان ران و سوکت هیپ را تمیز کرده و باقیمانده غضروف و استخوان آسیب دیده را بر می‌دارد؛
  • سر فمور را برش می‌زند تا دقیقاً به اندازه کلاهک فلزی ایمپلنت شود؛
  • با دریل یک حفره به اندازه میله فلزی در بدنه استخوان ران ایجاد می‌کند؛
  • سوکت جدید هیپ را در محل قرار می‌دهد؛
  • کلاهک را بر روی باقیمانده سر فمور قرار می‌دهد. میله فلزی کوچک که به کلاهک وصل است در بدنه استخوان ران فرو می‌رود تا ایمپلنت به خوبی در استخوان جاسازی شود؛
  • تمام بخش‌های جدید را در محل خود محکم می‌کند. بدین منظور گاهی از سیمان مخصوصی استفاده می‌نماید؛
  • عضلات و تاندون‌های اطراف مفصل جدید را ترمیم می‌کند؛
  • سر فمور را به درون سوکت بازگردانده و شکاف جراحی را می‌بندد.

این جراحی معمولاً حدود 1 تا 3 ساعت طول می‌کشد. علیرغم آنچه ممکن است تصور شود انجام این عمل از تعویض مفصل هیپ پیچیده‌تر بوده و شکاف جراحی ایجاد شده بزرگتر است.
hip-resurfacing-2

مزایا

حفظ استخوان

جراحی بازپوشانی هیپ در مقایسه با جراحی تعویض مفصل هیپ، استخوان کمتری را بر می‌دارد. در جراحی تعویض مفصل هیپ، قسمت گوی شکل استخوان فمور به طور کامل برداشته می‌شود. در حالی که در جراحی بازپوشانی هیپ، یک کلاهک روی گوی قرار داده می‌شود تا جایگزین غضروف تخریب شده گردد.
به علاوه، از آنجا که استخوان اطراف ایمپلنت از کلاهک فلزی محافظت می‌کند، احتمال بیشتری دارد که خود استخوان نیز سالم و محکم باقی بماند. این در حالی است که وقتی ایمپلنت هیپ تمام وزن را تحمل می‌کند، استخوان اصلی بدن ممکن است ضعیف و نازک شود.

کاهش ریسک جابجایی

ایمپلنت‌های بازپوشانی معمولاً آناتومی مفصل هیپ را به صورت طبیعی‌تری بازسازی می‌کنند بنابراین احتمال قرار گرفتن مفصل هیپ در محل نابجا کمتر می‌شود. این امر به خصوص در افراد جوان‌تر و فعال‌تر که دررفتگی مفصل هیپ در آن‌ها به عنوان یک خطر جدی در تعویض مفصل مطرح می‌شود، بسیار اهمیت دارد.

تکرار ساده‌تر عمل

در شرایطی که بازپوشانی مفصل برای تمام عمر دوام نیاورد، تکرار این عمل جراحی به اندازه تعویض مفصل هیپ دشوار نیست. هر بار که جراحی تکرار شود، ایمپلنت بزرگتری مورد نیاز خواهد بود و مدت زمان انجام جراحی بیشتر می‌شود. با به حداقل رساندن استخوان برداشته شده در اولین جراحی و استفاده از یک ایمپلنت کوچکتر امکان تکرار عمل بازپوشانی فراهم می‌شود تا جایی که با چندین بار تکرار، این عمل به یک جراحی تعویض مفصل هیپ شبیه خواهد شد.

بهترین کاندید برای این جراحی چه کسی است؟

بهترین افراد برای انجام این جراحی کسانی هستند که کمتر از 60 سال داشته و استخوان اطراف مفصل هیپ آن‌ها قوی باشد. افراد جوان همواره از این موضوع که در صورت انجام عمل تعویض کامل مفصل هیپ مجبور به تعویض مجدد آن شوند، نگران هستند. همان طور که بیان شد، عمل بازپوشانی هیپ به دلیل حفظ بخش‌هایی از استخوان ریسک‌های عمل مجدد را کاهش می‌دهد.

این جراحی برای چه کسانی مناسب نیست؟

  • بیمارانی که استخوان اطراف هیپ آن‌ها مشکل دارد نباید از این جراحی استفاده کنند. این گروه شامل کسانی می‌شود که:
    • به دلیل التهاب مفصل، استخوان اطراف مفصل را از دست داده‌اند
    • افراد دچار پوکی استخوان
    • افرادی که غده‌ یا توموری در استخوان دارند

عوامل دیگری که می‌تواند بیماران را از انجام این جراحی باز دارد، عبارتند از:

  • التهاب مفاصل و آرتروز
  • سن (بالای 60 سال)
  • جنسیت (زنان)
  • چاقی، بیماری‌های کلیوی و دیابت
  • آلرژی یا حساسیت بالا به ایمپلنت‌های فلزی

مشکلات احتمالی

از آنجا که بکارگیری نسل جدید این روش به تازگی از سر گرفته شده است، هنوز مطالعات بلند مدتی بر روی نتایج احتمالی آن انجام نشده است. برخی مشکلات احتمالی این روش عبارتند از:

شکست استخوان

احتمال شکست استخوانی که از ایمپلنت محافظت می‌کند، یکی از مشکلات احتمالی است که در افراد دارای استخوان‌های ضعیف، افراد چاق و زنان بیشتر گزارش شده است. همچنین کم تجربه بودن پزشک جراح نیز می‌تواند بر این موضوع اثر بگذارد.

سُست شدن و دررفتگی ایمپلنت

همانند آنچه در جراحی استاندارد تعویض مفصل رخ می‌دهد، ایمپلنت‌های کاشته شده در این جراحی نیز ممکن است در اثر بی‌احتیاطی از جا در روند و یا به مرور زمان سُست شده و استحکام خود را از دست بدهند. در این صورت بیمار باید مجدداً تحت عمل قرار گرفته و این بار عمل تعویض مفصل هیپ انجام شود.

انتشار یون‌های فلزی

تمام ایمپلنت‌هایی که درون بدن کاشته می‌شوند در طول زمان سایش می‌یابند. مطالعات نشان می‌دهد که سایش ایمپلنت‌های فلزی از پلاستیکی کمتر است اما این ایمپلنت‌ها در صورت سایش، درون بدن یون‌های فلزی آزاد می‌کنند. هر چند اثرات این یون‌ها چندان برای دانشمندان روشن نیست اما ممکن است برای بدن مضر باشد.

Scroll to Top
برای عضویت در خبرنامه سایت دکتر الماسی زاده،ایمیل خود را وارد کنید

ایمیل شما محافظت میشود
Dog